اودم از ایل وشهری بیدومه                            یاد وویرم دی نیا کی بیدومه  

مال وردادیم ورهدیمه به شهر                         پای زفامیل وکسون کردیمه قهر  

گپ گپونمونه خو هشتیمه به مال                    تخم نامردینه کشتیمه به مال 

گپ گپونمون رهدن ومندیم خومون                   گوگرینه مین چه وندیم خومون 

گپ کچیرینه خو هشتیم زیر پا                          ره ورسم ایل وابیده بلا 

یاد وویرم رهد آخر تی ولات                             تی ولات یاد رهده حضرات 

جمع ابیدیم واگگون ور مین مال                       کر صیادون هم ارهدن سی شکال 

کی خور داشتیم ایجوری ز غم ؟                     یا قرون بید وکلاس پنج الم 

یا اخوند شانومه سیمون خونده گر                  رستم وسهراوه وا خین جیر 

یا ز دین ورسم وآئین ایگودن                          داستون ز چین وماچین ایگودن 

گپ کچیریمون به جا بید روز وشو                   مر ایگوی جور حالا بید روز و شو ؟

ساده بیدیم ومنه سایه بهون                         جون ادرنادیم زیر پا گگون 

اسب وزین داشتیم ومرد نازنین                     جور شاهی اینشستیم مین زین 

شال وچوقا و دویت وکیس کمر                      هم کلونتر داشتیم هم شیر نر 

تنگ آبیده دلم سی ایل ومال                          سی پیایل سی همو شیرون زال 

تنگ آبیده دلم سی گویلم                              سی پیایل سی سوارون یلم 

لته آبیده دلم جور بهون                                 ایچو دنیانه ابینم واژگون 

ایچو حالو زال نیده پندمون                             حشک آبیده به لو لوخندمون 

ایچو بنگ آعلی داد نیکنن                              شیر علیمردونه دی یاد نیکنن

نیگریوه ایچو کس سی چار سوار                    برزیر حالا دیه نیره به کار 

گنج شیری دی دم تش نیروه                         رستم ار نی سی سیاوش نیروه ؟

زن جماعت نینشینه پا تنیر                             مشک وردادیم وتوسی ره ز ویر 

عبده محمد عاشق کس نیبوهه                      زن جماعت دی خدابس نیبوهه 

بختمون خفتید وره اقبالمون                           آسمون اشنید ناله نالمون 

اوسو اقبالم بلن بی چی منار                         شون به شون یک همه ایل وتبار 

ایلم اوسو ایل معنی دار بید                           بختمون اوسو همس بیدار بید 

گوگری ور مین ایلم موج ازی                           اتحاد ایل سر ور اوج ازی 

ار خدا ناخواسته دردی داشت ایل                    دشت گپ پر زمردی داشت ایل 

هیچ کس سی ایل بد نیخواست نه                   صد که بی هیشکی نود نیخواست نه

هیچ نامردی به ایلم جا نداشت                         کار ناشایست خو معنا نداشت 

گپ کچیری بید وایلم پاک بید                            نور بیدیم ریشه مون من خاک بید 

همدرنگ وهمصدا یک بیدایل                             روز تنگ اربید با یک بید ایل

شعر از غلامعلی آسترکی