پایگاه فرهنگ و هنر ایل بزرگ بختیاری

ایل
طایفه (باب)
تیره
تش
اولاد (کربو)
مال
خانوار

واحد مسکونی خانوار عشایری سیاه چادر و چند خانوار که در کنار هم در سیاه چادرها زندگی می‌کنند یک «مال» را تشکیل می‌دهند، سیاه چادرها را بهون نیز می‌نامند.
در گذشته بختیاری چهارلنگ به پنج طایفه بزرگ و امروزه آنها را به چهار طایفه بزرگ تقسیم نموده‌اند.
ولی تقسیم‌بندی در مورد هفت‌لنگ حداقل در سال‌های اخیر ثابت و آنها را به چهار باب تقسیم نموده‌اند.
و طایفه را معادل باب در نظر گرفته بودند. طایفه هفت‌لنگ بختیاری مشتمل بر چهار طایفه بزرگ‌، دورکی، دینارانی، بابادی، و بختیاروند (بهداروند) می‌باشد.

باب:
پسوندی است که مفهوم پیوستگی و همبستگی طایفه‌ها را می‌رساند و یادآور دورانی است که قدرت مرکزی ضعیف و قدرت‌های محلی نیرومند بوده‌اند سرزمین بختیاری که توسط کوه‌ها و رودهای متعددی به مناطق کوچکتری تقسیم می‌شوند.

تش‌: درطوایف مختلف بختیاری هر تیره به چند تش تقسیم می‌گردد. تش واحدی است ذهنی چون در یک لحظه زمانی شاخه‌های مختلف آن که به اولاد شهرت دارند قابل رویت نیستند سرپرستی هر تش را فرد کاردان و فعال و سر و زبان‌داری از همان تش به‌عهده دارد که به ریش‌سفید مشهور است معمولا ریش‌سفیدان افراد پخته و کاردانی هستند که از طرفی رتق و فتق امور اجتماعی تش به‌عهده آنهاست واز طرف دیگر رابطی هستند بین کدخدایان و کلانتران و اجرای امور سیاسی تش. خانوارهای یک تش همه با هم خویشاوند نزدیک و دارای نیای مشترک نیز می‌باشند.

اولاد: در تقسیمات سنتی در عشایر بختیاری هر تش به چند اولاد تقسیم می‌گردد که بدان «کربو» (پسروپدر) نیز می‌نامند هر اولاد از حدود ده‌ها خانوار تشکیل می‌گردد و بطور متوسط هر خانواری داری یک بهون (سیاه چادر) است که واحد مسکونی عشایر بحساب می‌آید. هر اولادی دارای ریش‌سفیدی است که از بین مردان کاردان همان اولاد می‌باشد. در جوامع سنتی ایلی معمولا تمامی ساکنین دهی از یک اولاد می‌باشند و امکان دارد عده‌ای بعنوان «وابسته» در کنار آنها با اجازه آنها و برای آنها فعالیت نموده و سال‌ها زندگی وابسته خود را ادامه دهند.

مال‌: از نظر ساخت سنتی اولاد آخرین رده تقسیم ایلی در عشایر بختیاری است که اجزاء آن به خانوار می‌رسد.