*دوس دارم تا آخر بخونین *
ایل من.گرچه گرفتار سکوتی توهنوز.
وارث زاگرس واسب وتفنگی تو هنوز.
ایل من گرچه درختان تو را دارزدند.
آن کلاغان به عقابان تو منقارزدند.
ایل من گرچه جوان بودی وپیرت کردند.
سهم توشاه شدن بود وزیرت کردند.
ایل من گرچه به تاریخ تونیرنگ زدند.
تیشه ای سخت براندیشه ی فرهنگ زدند.
ایل من فتنه گران هفت وچهارت کردند.
آب درچاله آن ایل وتبارت کردند.
بختیاری چشم واکن تاببینی کیستی.
آن چه درتاریخ بودیم یاکمیم یانیستیم.

به افتخار ایل بزرگ هفت لنگ وچهارلنگ
*باتشکرازخانم شکیلاعظیمی به خاطر شعر قشنگش*